Archive

Archive for the ‘เสื้อ / กิจกรรมศิษย์เก่าปิยะมหาราชาลัย’ Category

การเดินทางของเสื้อยืด ตอนที่ 5 :

พฤศจิกายน 6, 2010 ใส่ความเห็น

ตอนที่ 5 แผงกั้นยูเทิร์นอัปยศ

วันถัดมา ซึ่งเป็นวันเดินทาง 19 ตค. 53 หลังจากเจรจาต้าอ่วยกับคนใกล้ตัวให้ช่วยไปส่งเสื้อยืดด้วยกันที่หมอชิตสำเร็จ ก็ออกเดินทางในเวลา 19.15 น. เพื่อที่จะให้ทันรถเที่ยว 20.30 น. การเดินทางก็ไม่มีอะไรติดขัด การจราจรจากแยกพระรามเก้า ไหลไปเรื่อย ๆ ถึงจะไม่คล่องตัวมากนักในช่วงเข้ารัชดา, รัชโยธิน จนมาถึง กำแพงเพชร พลิกข้อมือดูนาฬิกา เวลากำลังดีเลย ถ้ายูเทิร์นข้างหน้าก็มีเวลาเข้าห้องน้ำด้วย

แต่ทันใดนั้นความอัปยศก็เกิดขึ้น …

จารจรเจ้ากรรม …เอาแผงเหล็กมากั้น ห้ามเลี้ยวกลับ(ยูเทิร์น) ไปฝั่งหมอชิต มีกี่ยูเทิร์นพี่เล่นกั้นทุกช่อง พี่แท็กซี่ที่ชิดขวาอยู่ก็หงุดหงิด ไอ้เราจะเดินข้ามสะพานก็ไม่ทันแล้ว เลยออกมาไกล ถามว่าไกลแค่ไหน …. ไกลถึงแยกหน้า อตก. ซึ่งแปลว่าต้องนั่งรถมาสุดถนนจึงจะเลี้ยววกกลับไป คิดได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ตรงแยกมีป้ายห้ามยูเทิร์น แต่พี่ก็เอาแผงเหล็กมากั้นยูเทิร์นตลอดถนน พี่บ้าไปแล้วเหรอคะ!!!

ปวดห้องน้ำก็ปวด รถก็กระดึ้บ ๆ เวลามันจวนเจียนแสนสาหัสมาก ๆ

พลิกนาฬิกาข้อมมือดูอีกที โอ้แม่เจ้า 20.20 รถยังจ่ออยู่ที่ทางเข้าหมอชิตอยู่เลย พอกระดึ้บ ๆ ขึ้นไปถึงข้างบน (สายอีสาณ) ไม่รอให้รถหยุดหน้าประตูค่ะ วิ่งปรู้ด ออกจากรถหิ้วของวิ่งเข้าชานชะลาไปแบบเหงื่อตกกีบ เฉียดฉิวมาก ขึ้นรถปุ้บ รถออกพอดีเลยเกือบไปแล้วไม๊ล่ะ เฮ้อ…

จะจำขึ้นใจไปอีกนาน ด้วยรักจากใจจราจรเนี่ย!

 

การเดินทางของเสื้อยืด ตอนที่ 4

พฤศจิกายน 5, 2010 ใส่ความเห็น

ตอนที่ 4 เทคโนโลยีการสื่อสาร และน้ำท่วม … ที่ราบสูง!!!

เทคโนโลยีการสื่อสารในสมัยนี้ถึงแม้จะไม่มี 3G (วัยรุ่นเปรียบ 3G ว่า “เป็นเหมือนความรักไม่ใช่ว่ามันไม่มี แต่มันยังไม่มา) แต่การสื่อสารในเบื้องต้นด้วย โทรศัพท์ อินเตอร์เนต และ GPRS ก็ทำให้ชีวิตสะดวกสบายและการดำเนินงานต่าง  ๆคล่องตัวได้ดีพอสมควร มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันอย่างมากมายซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง

ภัยธรรมชาติที่ลืมเลือนไปแล้วก็กลับมามีผลกระทบกับการทำเสื้อยืดจนได้ แหม …อุตส่าห์ทำเป็นลืม

เนื่องจากเสื้อทั้งหมด 100 ตัว จะต้องถูกส่งไปที่โรงเรียนของเราในวันที่  20 ตค. เพื่อที่ว่าคนที่ต้องการใส่ในช่วงวันงานครบรอบ 101 ปีของโรงเรียนจะได้รับของทัน ทางบ.Gravity จึงเสนอให้ใช้บริการบริษัทขนส่งสายอีสาณสายหนึ่งซึ่งเป็นบริการที่น่าเชื่อถือจัดส่งให้ ตกลงกันดิบดี ที่ไหนได้ … ใครจะไปเชื่อว่า น้ำท่วมที่ราบสูงอย่างพื้นที่ จ.นครราชสีมา จนทำให้การขนส่งแทบจะหยุดชงัก! เจ้าของบริษัทขนส่งถึงกับออกปากว่า ไม่แน่ใจว่าจะส่งของไปได้ทันตามเวลาที่ตกลงกัน!!! เอาล่ะหว่างานนี้ นอนเอาขาหลังก่ายหน้าผากกันเลยทีเดียว

เครียด … ยอมรับว่าเครียด เพราะว่าได้สัญญากับผู้ที่สั่งจองเสื้อไปแล้วว่าจะต้องส่งของไปรวมไว้ที่โรงเรียนและสามารถเข้ามารับได้ตั้งแต่วันที่ 20 ช่วงเช้า เพราะเข้าใจว่าคนที่โอนเงินมาให้ย่อมมีความคาดหวัง และคงไม่สบายใจนักที่จะต้องใช้จ่ายเงินไปกับสิ่งที่ตัวเองยังมองไม่เห็นและสัมผัสไม่ได้

ตัดสินใจแล้ว ยังไงก็ต้องทำให้ได้!! ต้องส่งให้ถึง!!

จากความร่วมมือที่เป็นมืออาชีพของ บ. Gravity หลังจากช่วยติดต่อพูดคุยกับบ.ขนส่งกันหลายครั้ง สุดท้ายจึงตัดสินใจว่า ไหน ๆ ก็ขึ้นรถไปแล้ว หิ้วไปเองซะเลยดีกว่า ตัดปัญหาไปเลยทีเดียว และได้เดินทางไปกับของของเราด้วย ทางกราวิตี้ จึงอาสามาส่งของให้เองถึงบ้าน จากนั้นเราก็มีหน้าที่แพ็คใส่กระเป๋า และเตรียมตัวออกเดินทางในวันรุ่งขึ้น

ในใจก็แอบเพลีย แต่ก็ตะโกนไปดัง ๆ ว่า …สู้ว้อยยยยย!!

 

 

การเดินทางของเสื้อยืด ตอนที่ 3 : ลูกอีช่างแก้

พฤศจิกายน 4, 2010 ใส่ความเห็น

หลังจากได้แนวทางที่ชัดเจน และเริ่มลงมือออกแบบ ก็หมกมุ่นอยู่กับมันพักใหญ่ จนกระทั่งคิดว่า ไม่ไหวแล้วล่ะ ต้องหาคนช่วย ต้องได้รับคำปรึกษาจากใครซักคน จึงเริ่มนำแบบเสื้อออกมาประชาสัมพันธ์ รับฟังข้อคิดเห็นจากทุกคน โดยโพสต์ลงบนบล็อกของตัวเอง www.tadchanb.wordpress.com  และบน Facebook ของทางโรงเรียน(คิดว่าเป็นหน้าเพจอย่างไม่เป็นทางการ) ก็ได้รับกระแสตอบรับที่น่าชื่นชมมาก ๆ โดยเฉพาะความคิดเห็นของทุกคนนั้นมีค่ามากไม่ว่าจะเป็นในทางใด เพราะเป็นเหมือนกำลังใจที่จะทำให้มุ่งมั่นและเดินหน้าต่อไป พร้อมกันนั้นก็ได้เปิดจองเสื้อล่วงหน้า ซึ่งก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นมาก ๆ จากทุกท่านในตอนนั้น

ระหว่างที่มีการผลัดเปลี่ยนข้อคิดเห็น และการสั่งจอง ก็ได้มีการแก้ไขแบบไปมาจนเหนื่อยเหมือนกัน ปรับนั่นนิด ขยับนี่หน่อย เปลี่ยนไซส์ แปลงจำนวนบ่อยจนผู้ผลิต(ที่เป็นเพื่อนกัน) ยังบ่นว่า “เอ… ถ้าเป็นคนอื่นฉันคงวีนแตกไปแล้วนะเนี่ย”

ได้ฟังดังนั้นได้แต่หัวเราะเขิน ๆ แหม ก็อยากให้มันออกมาดูดีนี่นา แต่ก็ขอบคุณคุณเอิ๊ก บ. Gravity นะคะ ที่ให้ความร่วมมือดีมาก ๆ น้ำใจงามสุด ๆ

ระหว่างนั้น ก็เริ่มมีข่าวว่าเกิดฝนตกหนักในหลายพื้นที่ในเประเทศไทย เนื่องจากอิทธิพลของพายุลูกใหม่ แต่ตอนนั้นยังไม่มีผลอะไรมากนัก และลืมเลือนข่าวนี้ไปในไม่ช้า…

และการผลิตเสื้อยืดก็ยังคงดำเนินต่อไป โดยหารู้ไม่ว่า ไอ้ความท้าทายอย่างที่สุดแบบหนึ่งกำลังไหล่บ่ามากับสายฝน

การเดินทางของเสื้อยืด ตอนที่ 2

พฤศจิกายน 1, 2010 ใส่ความเห็น

ตอนที่ 2 CSR!?! (Corporate social responsibility)

วันรุ่งขึ้น ..ขณะที่ในใจก็คำนวนหาวิธีที่จะทำให้การจัดจำหน่ายนี้เกิดขึ้นให้ได้ รวมทั้งเริ่มติดต่อกับผู้ผลิตหลาย ๆ รายเพื่อคำนวนหาต้นทุน วินาทีที่กำลังง่วนอยู่กับการคิดต้นทุน ระยะเวลา และการออกแบบทำให้เริ่มลังเลและท้อ ยอมรับว่าลืมเรื่องที่ทิ้งโจทย์ให้ตัวเองไว้ว่า “เสื้อพวกนี้จะทำประโยชน์อะไรให้กับโรงเรียนเราได้บ้าง??”

จนกระทั่ง … นั่งดูรูปที่ตัวเองโพสต์ไว้บน Social Network ที่เรียกันว่า Facebook แล้วไปสะดุดกับอัลบัมหนึ่งที่เป็นภาพระหว่างการเข้าเยี่ยมคุณ วิกรม กรมดิษฐ์ ประธานมูลนิธิอมตะ ที่บ้านพักในเขตเขาใหญ่ ทำให้นึกถึงสิ่งที่”คุณครู” ท่านนี้พูดไว้ สามเรื่องด้วยกัน เรื่องแรก ระหว่างที่เข้าเยี่ยมคารวะคุณวิกรมนั้น มีคุณป้าท่านหนึ่งถามคุณวิกรมว่า อะไรที่มีส่วนสำคัญทำให้คุณวิกรมประสบความสำเร็จจนมาถึงจุดนี้ คุณวิกรมตอบว่า “เพราะความมุ่งมัน ไม่ล้มเลิกอะไรง่าย ๆ” ท่านยังพูดอีกว่า คนเราต้องมีความมุ่งมั่น กล้าที่จะลงมือทำ อย่ากลัวที่จะต้องผจญกับ “ความยากลำบาก”  จนกว่าจะประสบความสำเร็จ

เรื่องที่สอง ท่านได้ให้สาระเกี่ยวกับ “การให้” ไว้ว่า คนเราเกิดมาอย่าเพียงหวังว่าจะ “รับ” เพียงอย่างเดียว ใจมันจะทุกข์ ใจมันจะหนัก เพราะว่าเรามัวแต่คิดว่าเราจะต้อง “ได้” และ “รับเอา” หรือ “พึ่งพา” แต่คนอื่น ให้ลองเปลี่ยนความคิดว่า เลิกคาดหวังจากการที่จะไปเอาของเขามา เราควรคิดที่จะ “ให้” บ้าง เมื่อคิดได้แบบนั้น ใจเราจะเบา ๆ สบายใจ

เรื่องที่สาม คุณครูท่านนี้ กำลังเป็นห่วงว่าบ้านเรากำลังดำเนินอยู่ด้วยการมีค่านิยมที่ไม่ถูกต้องนักในการสนับสนุนคน โดยมากเรามักนิยมคนเก่ง สรรเสริญคนรวย อวยคนมีหน้ามีตา จนลืมมองถึงเนื้อแท้ในตัวตนของคน ๆ นั้น ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าทำให้ “คนดี” หลายคนเสียโอกาสที่จะขับเคลื่อนสังคม เราจึงควรสนับสนุนคนดีเหล่านี้ให้มีที่ยืนในสังคม

ส่วนที่ได้มา คืนให้คน คืนให้สังคม เพื่อ “รับใช้สังคม”

จากทั้งสามข้อที่ระลึกได้จากเหตการณ์ในวันนั้นทำให้เกิดแรงบันดาลใจขึ้นว่า เอาล่ะ รายได้ส่วนหนึ่งหักให้โรงเรียนไปเลยก็แล้วกัน จึงเป็นที่มาของการหักรายได้สนับสนุนทุนการศึกษาศิษย์ปัจจุบันที่มีความประพฤติดีแต่ขาดแคลนทุนทรัพย์นั่นเอง

ที่จริงก็คิดสะระตะปลีกย่อยอีกมาก แต่ก็เอาเถอะ มัวแต่คิดเดี๋ยวก็ไม่เสร็จกันเท่านั้น…

ส่งทุนการศึกษาเรียบร้อยแล้วนะคะ

ตุลาคม 27, 2010 ใส่ความเห็น

วันนี้ได้พบอ.สิริอรวัลคุ์ แล้วค่ะ(ขอแสดงความเสียใจกับอาจารย์ที่เสียคุณพ่อไปเมื่อเร็ว ๆนี้ด้วยค่ะ)

จำนวนทั้งหมด 2 ทุน สำหรับ ม.ต้นและ ม.ปลาย ทุนละ 2,000 บาทค่ะ

ขอบพระคุณทุกกระแสน้ำใจ ทั้งจาก เพื่อ พี่ น้อง และอาจารย์โรงเรียนเราค่ะ

ที่ช่วยสนับสนุนโอกาสทางการศึกษาแก่น้อง ๆ ค่ะ

ขอให้ทุกท่านจงประสบแต่ความสำเร็จและเจริญรุ่งเรืองในชีวิตนะคะ

ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

ทัดจันทร์ บุญประเสริฐ

กระแสน้ำใจระลอก 2!!

ตุลาคม 25, 2010 ใส่ความเห็น

เนื่องจากมีกระแสน้ำใจไหลบ่าดั่งน้ำป่าทะลักเขาใหญ่

ทางโปรเจคเมเนแจ้จึงไม่สามารถต้านทานเสียงเรียกร้อง(และเสียงบ่นพึมพำว่าทำไมผลิตน้อย) ไม่ไหว

เลยขอเปิดการสั่งจองเสื้อรอบที่ 2 ขึ้น โดยยังเป็นเสื้อชุดเดียวกับรอบแรกนะคะ แต่เพิ่มไซส์ XXL และ XXXL

( รอบ อก SS 36″, S 38″, M 40″, L 42″, XL 44” และคาดว่า XXL 46″ XXXL 48″) และรอบนี้ลดราคาลงอีกเล็กน้อยค่ะ เพื่อไม่ให้ผู้ที่มีอุปการคุณรอบแรกสะเทือนใจน้ำตาไหลริน อุวะฮ่าๆๆ

จุดประสงค์ของการจัดทำยังเหมือนเดิม

คือ รายได้ส่วนหนึ่งสมทบทุนการศึกษาของน้อง ๆ ศิษย์ปัจจุบันที่มีความประพฤติดี แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ค่ะ

เนื่องจากรอบนี้โปรเจคเมเนแจ้ไม่สามารถนำเสื้อมาส่งให้ถึงมือทุกท่านด้วยตัวเองที่นครพนมได้ จึงจะส่งเสื้อที่ทุกท่านสั่งจองทางไปรษณีย์(ส่งด่วน EMS) โดยครั้งนี้จะไม่คิดค่าจัดส่งค่ะ โดยจะขอให้ชำระค่ามัดจำล่วงหน้าครึ่งหนึ่งก่อนนะคะ ถ้าไม่สะดวกกรุณาชำระเงินอย่างช้าที่สุดวันที่ 15 พย.ค่ะ( ปิดรับจองวันที่ 15 พย. 53 เวลา 15. 00 น.ค่ะ เนื่องจากบริการ EMS หยุดรับส่งเวลา 16.30 น.ค่ะ )

เสื้อทั้งหมดน่าจะถูกทยอยส่งจากกรุงเทพในวันที่ 15พย. เป็นต้นไปค่ะ (พัสดุน่าจะถึงบ้านเราอย่างช้าประมาณ 21พย.ค่ะ)

วิธีการสั่งซื้อ <—– คลิก

ลายเสื้อ <——— คลิก  ลายที่ 1 “ทำสิ่งใดใจจิต คิดให้ลึก…” ลายที่ 2 “ฟ้าชมพูคู่ขวัญใจ” ลายที่ 3 “ฟ้ากระแสน้ำใจ”

รายละเอียดตามรูปด้านล่างเลยนะคะ

ตอบแทน “กระแสน้ำใจ” ของทุกคนจ้า

ตุลาคม 21, 2010 ใส่ความเห็น

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.